Wildroosters in toegangswegen Drentse bossen

0
733

Krista Lensing, ZZ-Licht dressuur en Z springen, woont in het Drentse dorpje Elp, dat aan bijna alle kanten omgeven is door bossen. Afgelopen vrijdag werd ze ineens onaangenaam verrast door een wildrooster over de weg naar het bos. Hoe lossen menners dat op?

Normaal gesproken belandt Lensing via de geasfalteerde weg achter haar huis op de ruiterpaden. Ideaal! Maar nu niet meer. ‘Mijn paard Ironsina keek net zo verwonderd als ik. Het gebied is nu blijkbaar helemaal bedoeld voor de grote grazers, die tot nu toe achter het afgezette gedeelte naast de weg stonden.’

Hekken

Naast het wildrooster is zoals gebruikelijk een hek waar je doorheen kunt. ‘Uiteraard is het een kwestie van even oefenen met open en dicht doen vanaf het paard, dat is niet zo’n issue. Wat wel een probleem wordt, is dat de koeien nu vrij spel hebben’, aldus Krista. ‘Niet alleen voor ruiters kan dat gevaarlijk worden; wat dacht je van de wandelaars in dit gebied?’

Ze vervolgt: ‘Hoewel mijn paarden gewend zijn aan koeien – we hebben een melkveebedrijf – moet ik er niet aan denken om een koe die haar kalf verdedigt op mijn pad te krijgen. Daarbij komt dat er heel veel insecten afkomen op de koeien en het moerassige gedeelte dat de natuurinstanties voor ogen hebben met hun plannen die hier al jaren in ontwikkeling zijn.’

Horzels

In grote delen van de provincie kunnen de paarden niet overdag buiten staan in verband met de horzels. ‘Helemaal inpakken heb ik geprobeerd, maar de paarden krijgen het zó warm onder zo’n deken!’

In reacties op haar Facebookbericht is te lezen dat het in andere gebieden in Drenthe, zoals Mantingerzand, Dwingelerveld, net zo is. ‘Op een stuk van een kilometer moet je drie keer een hek open en dicht doen’, vermeldt Grand Prix-amazone en manegehoudster Trea Mulder-Dolsma.

Menners de klos

‘Als Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en ’t Drents Waterschap de handen ineenslaan, kun je het wel schudden’, schrijft een ander. En ‘Vooral met paard en wagen kun je bijna nergens meer rijden.’

Telefoon

Een ander bos, aan de andere kant van het dorp, is beperkter, aldus Krista. Vooral vanwege de camping die daar ligt. ‘Er zijn daar grote stukken afgesloten voor ruiters. Nog wat verder is het gedeelte waarin het Herinneringscentrum Westerbork ligt, vlak bij de Sterrenwacht. ‘Je mag daar je telefoon niet aan zetten. En dat vind ik toch wel een must als je alleen met je paard op pad bent.’

Krista is ervan overtuigd dat het wildrooster er met de beste bedoelingen is neergelegd en niet om ruiters het leven zuur te maken. ‘Maar ik vraag me echt af of er wel verder is gekeken dan hun neus lang is.’

Foto: Shutterstock