In Memoriam: Marcellino Koenders

0
1104
in memoriam

Op 5 september is op 60-jarige leeftijd onverwachts Marcellino (Mars) Koenders overleden. Verbijstering: hij was vol leven en activiteiten en pas 60 jaar, druk met van alles. Hij kon ook alles.
Als jonge Amsterdammer uit een familie van verhuizers was ‘Mars’ al vroeg een aanpakker. Maar alleen verhuizen vond hij te weinig uitdaging. Het omgaan met paarden en koetsen kreeg hij van huis mee dus zag hij wel wat in een opleiding die hem in die richting kon brengen. Na de middelbare school ging hij aldus naar de Hout en Meubilering’s Vakschool. Gevestigd in de Laurierstraat, midden in de Jordaan. Hij was een goede leerling en doorliep de opleiding vlot. Voor het rijtuigbouwen en wagens maken kon hij stage lopen bij de vermaarde rijtuigbouwer J. Peet in Meerkerk, een autoriteit op dit gebied. Het houtsnijwerk dat in de reclame van Grolsch, “Vakmanshap is Meesterwerk in beeld kwam, had hij als stagiaire gemaakt. Daar was hij erg trots op!
Na nog een stage bij een ander bouwer startte hij zijn eigen bedrijf in Voorthuizen. Hij bouwde al vroeg een eigen model marathonwagen, die je nu nog wel tegenkomt maar legde zich vooral toe op restauratie van antieke rijtuigen, stofferen, schilderen, biezen en antiek restauraties. Met het zelfde gemak laste hij en zette hij bladveren op, of maakte schadegevallen weer perfect in orde.
In dezelfde tijd was hij een actieve deelnemer aan de tweespanrubriek op samengestelde menwedstrijden. Ook was hij de vaste man achter zijn vader als ze vierspan reden met de postkoets of driespan met de Tapissiere, de gigantische verhuiskoets uit de oude tijd.
Zelf werd hij ook opleider en had stagiaires die bij hem het vak konden leren en die van tijd tot tijd met Amsterdamse humor werden gecorrigeerd.
Toen zijn vader overleed werd hij begraven met de lijkkoets in vol ornaat door Amsterdam. Mars was blij dat alles goed was gegaan want verbeeld je dat ze ergens de plomp in waren gereden, kan in Amsterdam makkelijk! Dus als het voor hem zo ver zou zijn, dan gewoon in een lijkauto, heeft de familie tenminste rust! Hij zal enorm worden gemist, als rijtuigbouwer, jurylid, paardenman, familieman, echtgenoot en vader maar ook omdat hij zo’n uniek mens en trouwe vriend was.

tekst: Eyk Backer
Foto: Shutterstock